كمــــــــــــــانداران پــــارسی

جشن تیرگان :
روز تیر از ماه تیر ، سیزدهمین روز از تیرماه باستانی/ 10 تیر خور شیدی
سیزدهمین روز از هر ماه را ایرانیان باستان، تیر یا تشر می نامیدند .روایت است که تشر به باریدن باران کمک می کند.
در هر ماه تیر ،هنگامی که روز تیر فرا می رسد آن روز را جشن تیرگان می نامند.
تیرگان یکی از بزرگترین جشن های ایران باستان است.روایت است در زمان منوچهر شاه پیشدادی چون افراسیاب تورانی بر منوچهر پیروز شد و او را در طبرستان محاصره نمود ، طرفین حاضر به سازش شده و قرار بر این شد آرش ،جوان دلیر ایرانی ،تیری به چله کمان نهد و تیری را پرتاب نماید.این تیر در کنار رودخانه جیهون بر درختی نشت و مرز ایران و توران مشخص شد.
داستان دیگری که در باره جشن تیرگان آمده : آن است که در زمان ساسانیان و پادشاهی فیروز ،هفت سال در ایران خشکسالی روی داد و در چنین روزی مردم روی به بیابان آوردند و با نیایش خود از پروردگار آرزوی باریدن باران کردند و پس از آن بارش باران شروع شد و به شادی چنین روزی ایرانیان بر یکدیگر آب می پاشند.
آیین برگزاری این جشن به این گونه می باشد که چند روز پیش از جشن تیرگان خانه را از درون و برون پاکیزه می نمایند و صبح روز جشن همه آب تنی نموده و لباس نو می پوشند.
آنچه ویژه این جشن می باشد ،تار نازکی از ابریشم هفت رنگ وسیم نازک و ظریفی بهم می تابند که به نام تیر و باد مشهور است که شاید نشانه رنگ های رنگین کمان در آسمان معروف به تیر و کمان آرش باشد.
ایرانیان باستان در بامداد روز تیر به مچ دست خود می بستندند و ده روز بعد در روز باد،به هنگامی که تیر آرش بر درخت فرو می نشست به باد می دادند.
در جشن تیر گردهمایی آموزگاران دین برگزار می شد.